Mga Awit 2

Kabanata 2

א לָ֭מָּה רָגְשׁ֣וּ גוֹיִ֑ם וּ֝לְאֻמִּ֗ים יֶהְגּוּ־רִֽיק׃

1 Bakit nagkakagulo ang mga bansa, at bakit ang mga bayan ay nagsasalita ng mga bagay na walang kabuluhan?

ב יִ֥תְיַצְּב֨וּ ׀ מַלְכֵי־אֶ֗רֶץ וְרוֹזְנִ֥ים נֽוֹסְדוּ־יָ֑חַד עַל־יְ֝הוָה וְעַל־מְשִׁיחֽוֹ׃

2 Naninindigan ang mga hari ng lupa, at ang mga pinuno ay nagsasanggunian nang sama-sama laban sa Walang-Hanggan at laban sa Kanyang pinahiran:

ג נְֽ֭נַתְּקָה אֶת־מֽוֹסְרוֹתֵ֑ימוֹ וְנַשְׁלִ֖יכָה מִמֶּ֣נּוּ עֲבֹתֵֽימוֹ׃

3 “Lagutin natin ang kanilang mga tali, at itapon natin mula sa atin ang kanilang mga lubid.”

ד יוֹשֵׁ֣ב בַּשָּׁמַ֣יִם יִשְׂחָ֑ק אֲ֝דֹנָ֗י יִלְעַג־לָֽמוֹ׃

4 Ang nakaupo sa langit ay tumatawa; ang Panginoon ay nangungutya sa kanila.

ה אָ֤ז יְדַבֵּ֣ר אֵלֵ֣ימוֹ בְאַפּ֑וֹ וּֽבַחֲרוֹנ֥וֹ יְבַהֲלֵֽמוֹ׃

5 Pagkatapos ay magsasalita Siya sa kanila sa Kanyang poot, at sa Kanyang matinding galit ay sisindakin Niya sila:

ו וַ֭אֲנִי נָסַ֣כְתִּי מַלְכִּ֑י עַל־צִ֝יּ֗וֹן הַר־קָדְשִֽׁי׃

6 “Ngunit Ako mismo ang nagluklok sa Aking hari sa Zion, ang Aking banal na bundok.”

ז אֲסַפְּרָ֗ה אֶֽ֫ל חֹ֥ק יְֽהוָ֗ה אָמַ֘ר אֵלַ֥י בְּנִ֥י אַ֑תָּה אֲ֝נִ֗י הַיּ֥וֹם יְלִדְתִּֽיךָ׃

7 Isasalaysay ko ang itinakdang utos: ang Walang-Hanggan ay nagsabi sa akin, “Ikaw ay Aking anak; Ako, sa araw na ito, ay nagsilang sa iyo.”

ח שְׁאַ֤ל מִמֶּ֗נִּי וְאֶתְּנָ֣ה ג֭וֹיִם נַחֲלָתֶ֑ךָ וַ֝אֲחֻזָּתְךָ֗ אַפְסֵי־אָֽרֶץ׃

8 Humingi ka sa Akin, at ibibigay Ko ang mga bansa bilang iyong mana, at ang mga dulo ng lupa bilang iyong pag-aari.

ט תְּ֭רֹעֵם בְּשֵׁ֣בֶט בַּרְזֶ֑ל כִּכְלִ֖י יוֹצֵ֣ר תְּנַפְּצֵֽם׃

9 Dudurugin mo sila sa pamamagitan ng tungkod na bakal; gaya ng sisidlan ng magpapalayok ay pagdudurug-durugin mo sila.

י וְ֭עַתָּה מְלָכִ֣ים הַשְׂכִּ֑ילוּ הִ֝וָּסְר֗וּ שֹׁ֣פְטֵי אָֽרֶץ׃

10 Kaya ngayon, kayong mga hari, magpakatalino kayo; tumanggap kayo ng aral, kayong mga hukom ng lupa.

יא עִבְד֣וּ אֶת־יְהוָ֣ה בְּיִרְאָ֑ה וְ֝גִ֗ילוּ בִּרְעָדָֽה׃

11 Paglingkuran ninyo ang Walang-Hanggan nang may takot, at magalak kayo nang may panginginig.

יב נַשְּׁקוּ־בַ֡ר פֶּן־יֶאֱנַ֤ף ׀ וְתֹ֬אבְדוּ דֶ֗רֶךְ כִּֽי־יִבְעַ֣ר כִּמְעַ֣ט אַפּ֑וֹ אַ֝שְׁרֵ֗י כָּל־ח֥וֹסֵי בֽוֹ׃

12 Sandatahan ninyo ang inyong sarili ng kadalisayan ng puso, baka magalit Siya at mapahamak kayo sa daan, sapagkat sa isang iglap ay mag-aalab ang Kanyang poot. Mapalad ang lahat ng nanganganlong sa Kanya.

Nakaraang Kabanata Susunod na Kabanata